Ἔτσι ὅπως τὸν ἄκουγα νὰ ἐκφωνεῖ τὸ διάγγελμα, ὁ Λουκᾶς Παπαδῆμος μοῦ θύμιζε ὁλοένα καὶ περισσότερο τὸν Καποδίστρια. Στὸ τέλος τοῦ διαγγέλματος, τὸ ὁμολόγησε καὶ ὁ ἴδιος:

Σὲ ὅ,τι μὲ ἀφορᾶ, ἀνέλαβα τὴν εὐθύνη καὶ τὸν κίνδυνο νὰ κάνω ὅ,τι μοῦ ἀναλογεῖ γιὰ νὰ φθάσουμε στὴν ἄκρη αὐτῆς τῆς διαδρομῆς.

Καὶ θὰ τὸ κάνω.

Εὔχομαι νὰ μὴν ἔχει τὴν ἴδια μοῖρα μὲ τὸν Κόμη, τὸ

Κι ἐγὼ κακὰ χερόβολα
κι ἐσὺ κακὰ δεμάτια.

νὰ μὴν εἶναι τὸ τελευταῖο πρᾶγμα ποὺ θ’ ἀκούσει.

Giovanni Capo d' Istria

Ὁ ἱδρυτὴς τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους.