Στὴν πολὺ ἐνδιαφέρουσα πρόσφατη (2012-02-14) ὁμιλία του ὁ Γιάννης Βαρουφάκης ἐπισήμανε (96:59-97:53) τὸ ἑξῆς παράδοξο:

Ἀκοῦμε θιασῶτες τῆς ἀγορᾶς, οἱ ὁποῖοι μιλᾶνε γιὰ τὶς διαρθρωτικὲς ἀλλαγὲς ποὺ χρειάζονται, γιὰ τὴν κατάργηση ἑνὸς μεγάλου κομματιοῦ τοῦ δημόσιου τομέα, μπλά, μπλά, μπλά, μπλά, νὰ εἶναι ὑπὲρ τοῦ δανεισμοῦ, στὸ πλαίσιο τοῦ Μνημονίου, ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Αὐτὸ ὁ Hayek θά ‘ξυνε τὸ κεφάλι του ἂν τὸ ἄκουγε, ποὺ ἤτανε ὁ γκουροὺ ὑποτίθεται αὐτῶν τῶν νεοφιλελεύθερων, ὁ ὁποῖος πίστευε ὅτι ὁ πτωχευμένος πρέπει νὰ πτωχεύσει – τελείωσε. Τὸ νὰ χρηματοδοτεῖς ἀπὸ δημόσιους πόρους τὸν πτωχευμένο ἦταν ἡ μεγαλύτερη ἁμαρτία γιὰ τὸν Hayek, ποὺ ὑποτίθεται ὅτι εἶναι ὁ γκουροὺ τοῦ κυρίου Μάνου, τῆς κυρίας Ξαφᾶ… Ἐδῶ στὴν Ἑλλάδα ἔχουμε τὴ διεθνῆ πρωτοτυπία, οἱ νεοφιλελεύθεροι, οἱ θιασῶτες τὴς ἀγορᾶς, νὰ θέλουνε τεράστιο δανεισμὸ τῶν πτωχευμένων, τοῦ πτωχευμένου Δημοσίου. Πουθενὰ στὸν κόσμο αὐτὸ δὲν τό ‘χω ξαναδεῖ.

Δική μου ἀπάντηση: Ὁ Στέφανος Μάνος ἔχει δηλώσει ἐπανειλημμένως ὅτι οἱ ξένοι κακῶς μᾶς δανείζουν· τὸ σωστὸ θὰ ἦταν νὰ μᾶς ἀφήσουν νὰ χρεοκοπήσουμε. Δὲν εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἀέναου δανεισμοῦ μας, δηλαδὴ τῆς ἐπ’ ἀόριστον συντήρησής μας μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ τὸ ἑλληνικὸ κράτος κρατᾶ στὴ ζωὴ προβληματικὲς ἑταιρεῖες κι ἐλλειμματικοὺς δημόσιους ὀργανισμοὺς.

Ὁ δανεισμὸς ἔχει νόημα μόνο ὅταν τὸν χρησιμοποιήσουμε γιὰ νὰ κερδίσουμε τὸν ἀναγκαῖο χρόνο ὥστε νὰ προλάβουμε νὰ διορθωθοῦμε. Δηλαδὴ ὅσο θὰ κρατᾶ ὁ δανεισμὸς θὰ πρέπει νὰ γίνονται διαρθρωτικὲς ἀλλαγὲς ποὺ θὰ ἐξυγιάνουν τὴν μέχρι στιγμῆς προβληματικὴ ἐπιχείρηση ποὺ λέγεται Δημόσιο. Ἂν γίνουν αὐτὲς οἱ ἀλλαγές, οἱ πιθανότητες νὰ σωθοῦμε εἶναι πολὺ σοβαρές, διότι μέχρι στιγμῆς στὸ Δημόσιο βασιλεύει ὁ παραλογισμός. Δηλαδὴ δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ μιὰν ἑταιρεία ποὺ δρᾶ ὅσο μπορεῖ ὀρθολογικὰ καὶ παρ’ ὅλ’ αὐτὰ δὲν τὰ καταφέρνει καὶ μπαίνει μέσα. Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ μιὰ ἑταιρεία ποὺ λειτουργεῖ μὲ τερατώδη τρόπο, ποὺ ἔχει συνεπῶς τεράστια περιθώρια βελτίωσης (ἐξοικονόμησης πόρων, βελτίωσης τῶν προσφερόμενων ὑπηρεσιῶν κτλ.).