«Χιλιάδες κόσμου ἔχουν βγεῖ στοὺς δρόμους τῶν ἑλληνικῶν πόλεων, ἀπαιτώντας νὰ πάψουν νὰ εἶναι ὑπήκοοι-πελάτες καὶ νὰ γίνουν πολῖτες.

Ἡ σταγόνα ποὺ ξεχείλισε τὸ ποτήρι εἶναι οἱ διατάξεις γιὰ τὴ χρηματοδότηση τῶν κομμάτων ποὺ προσπαθοῦν νὰ περάσουν στὴ Βουλὴ οἱ δύο ὄψεις τοῦ δικομματισμοῦ».

Γιὰ κάθε ψῆφο ποὺ λαμβάνει ἕνα κόμμα, λαμβάνει κρατικὴ ἐπιχορήγηση €0,7 στὴν ἀκμάζουσα Γερμανία καὶ €10 στὴ χρεοκοπημένη Ἑλλάδα (δηλαδὴ 1330% περισσότερο ἀπ’ ὅσο στὴ Γερμανία).

Παρόλ’ αὐτὰ ὁ δικομματισμός, χειριζόμενος τὰ κομματικὰ οἱκονομικὰ μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ χειρίστηκε καὶ τὰ κρατικά, χρωστᾶ στὶς (κρατικὲς) τράπεζες €250 ἑκατομμύρια, δανεισμένα μὲ ἐγγύηση τὴν κρατικὴ χρηματοδότηση ποὺ θὰ λάβει τὴν ἑπόμενη πενταετία. Προφανῶς ὁ δικομματισμὸς θεωρεῖ σίγουρο ὅτι θὰ ἐξακολουθήσει νὰ λαμβάνει τουλάχιστον 80% τῶν ψήφων, καθὼς ὅτι οἱ ὑπήκοοι-πελάτες ἀποκλείεται νὰ γίνουν στὸ μεταξὺ πολῖτες. Οἱ διοικητὲς τῶν τραπεζῶν συμφωνοῦν.

Ἡ ἐπιχορήγηση διανέμεται μὲ βάση τὶς ψήφους στὶς προηγούμενες ἐκλογές. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι κόμματα ποὺ ἐκπροσωποῦνται σήμερα στὴ Βουλή, ἀλλὰ δὲν ὑπῆρχαν ἀκόμη στὴν προηγούμενη, κόμματα μὲ σημαντικὸ ρεῦμα, ὅπως ἡ ΔημΑρ καὶ οἱ Ανεξάρτητοι Ἕλληνες, δὲν θὰ λάβουν κρατικὴ ἐπιχορήγηση.

«Ὅμως κρατικὴ χρηματοδότηση = χρηματοδότητη ἀπ’ τούς φόρους μας, συνειδητοποιοῦν οἱ ὑπήκοοι ποὺ θέλουν νὰ γίνουν πολῖτες».

Τώρα ὁ δικομματισμὸς ἀποδεσμεύει τὴν κρατικὴ ἐπιχορήγηση ὄχι μόνο γιὰ τὸ τελευταῖο τρίμηνο τοῦ 2011 καὶ τὸ πρῶτο τοῦ 2012, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ δεύτερο τρίμηνο τοῦ 2012, τὸ ὁποῖο περιλαμβάνει καὶ τὸν μῆνα Μάιο, τὸν μῆνα τὸν ἐκλογῶν, καθὼς καὶ τὸν Ἰούνιο. Κι ἂν στὶς ἕξι Μαῗου ὁ δικομματισμὸς λάβει μόλις 30% τῶν ψήφων; Θὰ ἐπιστρέψει μήπως τὴν κρατικὴ ἐπιχορήγηση τοῦ ὑπόλοιπου Μαῗου καὶ ὅλου τοῦ Ἰουνίου γιὰ τὸ 50% τῶν ψήφων ποὺ τελικὰ δὲν ἔλαβε;

«καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν.

Ὁ δικομματισμὸς σήμερα ξεπερνώντας κάθε προηγούμενη ἐπίδοση θράσους, ἐπιχειρεῖ νὰ θεσπίσει τὸ ἀκατάσχετο τῆς νέας κρατικῆς χρηματοδότησης. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι αὐτοὶ στοὺς ὁποίους ὁ δικομματισμὸς ὀφείλει χρήματα (δάνεια, μισθούς ὑπαλλήλων κτλ.) δὲν θὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ κατάσχουν τὴ νέα κρατικὴ χρηματοδότηση προκειμένου νὰ ἐξοφληθοῦν. Δηλαδὴ ὁ ἴδιος ὁ ὀφειλέτης θεσπίζει τὴν προστασία τοῦ ἑαυτοῦ του ἀπ’ τοὺς πιστωτές του.

καὶ ἐὰν δανίσητε παρ’ ὧν ἐλπίζετε λαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις; καὶ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανίζουσιν ἵνα ἀπολάβωσιν τὰ ἴσα».

Ὅσο καὶ νὰ κάθεστε προσοχὴ στήν ἀνάκρουση τοῦ ἐθνικοῦ ὕμνου, ὅσες γαλανόλευκες κι ἂν κυματίσουν, ὅσες παρελάσεις κι ἂν γίνουν, ὅσες ἐθνικὲς ἑορτὲς κι ἂν θεσπιστοῦν, ὅσους ἐθνικοὺς ποιητὲς κι ἂν ἀποκτήσουμε, ὅσους ἐθνικοὺς ἥρωες κι ἂν στεφανώσουμε, ὅσους τίτλους καὶ κύπελλα κι ἂν μαζέψουν οἱ ἐθνικές μας ὁμάδες, ἔθνος δὲν θὰ ὑπάρξει ἂν δὲν γίνει ἡ παραπάνω διαδήλωση, ἂν ἀπὸ ὑπήκοοι-πελάτες δὲν γίνετε πολῖτες.

«Χιλιάδες πολῖτες ἔχουν φθάσει μπροστὰ στὸ κτήριο τῆς Ἀγροτικῆς Τράπεζας, ἀπαιτώντας ἀπ’ τὸν διοικητή της νὰ προσφύγει ἀμέσως στὴ Δικαιοσύνη, εἰδάλλως, λόγω τοῦ ὕψους τοῦ ποσοῦ θὰ κατηγορηθεῖ γιὰ ἀπιστία».

Ἂς γίνουν ὁ πόνος κι ἡ ὀδύνη τῶν τελευταίων ἐτῶν οἱ ὠδῖνες τῆς ἐθνογένεσης ποὺ τόσο χρειαζόμαστε.