Ποιά μορφὴ τῆς παροιμιακῆς ἔκφρασης εἶναι ἡ ὀρθή, ἡ σπάνια «Ζῆσε μαῦρε μου νὰ φᾶς τριφύλλι» ἢ ἡ συνήθης «Ζῆσε Μάη μου νὰ φᾶς τριφύλλι»; Ἡ λογικὴ συνηγορεῖ ὑπὲρ τῆς σπάνιας μορφῆς. Ὁ «μαῦρος» εἶναι ἕνα μαῦρο ἄλογο ἢ ἴσως ἕνας κακομοίρης γάιδαρος, τὸν ὁποῖον ὁ ἰδιοκτήτης του μὴ ἔχοντας νὰ τὸν ταΐσει μέσα στὸ καταχείμωνο, τὸν παρακαλεῖ νὰ μείνει ζωντανὸς μέχρι τὴν ἄνοιξη (ἢ συγκεκρμένα μέχρι τὸ Μάη στὴν παραλλαγὴ «Ζῆσε μαῦρε μου νὰ φᾶς τὸ Μάη τριφύλλι»), ποὺ θὰ ξαναφυτρώσει τριφύλλι. (Ἀλλὰ τότε γιατὶ ὂλος ὁ κόσμος λέει «Μάη μου»;)
Τρεῖς παροιμίες, μιὰ ἑλληνική, μιὰ ἰταλικὴ καὶ μιὰ ἀραβικὴ δείχνουν ὅτι ἡ ὀρθὴ μορφὴ εἶναι ὄντως «μαῦρε μου»:

  1. Ὥσπου νά ’βγει τὸ τριφύλλι, ψόφησεν ὁ γάιδαρος.
  2. Campa cavallo, che l’erba cresce, δηλαδὴ «Ζῆσε ἄλογο (μέχρι) νὰ μεγαλώσει τὸ χόρτο».
  3. عيش يا كديش حتى ينبت الحشيش, «Ζῆσε ἄλογο μέχρι νὰ μεγαλώσει τό χόρτο». Παρεμπιπτόντως, τὸ χόρτο λέγεται «hashish» στ’ ἀραβικά καὶ ὁμοιοκαταληκτεῖ μὲ τὸ ἄλογο, ποὺ εἶναι «kdish»).

Δὲν ξέρω ἂν ὁ ἑλληνικὸς «μαῦρος» εἶναι ἄλογο ἢ γάιδαρος.  Τριφύλλι τρῶνε καὶ τὰ δυό τους. Οἱ δύο ξένες παροιμίες ἔχουν ἄλογο, ἀλλὰ ἡ ἑλληνικὴ γάιδαρο.